مجازات سوء رفتارهای اکادمیک

 تعیین مجازات برای سوءرفتارهای اخلاقی در مجله علمی شفاء معمولاً از مسؤولیت‌های سردبیر و مدیرمسؤول می‌باشد؛ اما در قضایای جدی و سوءرفتارهای فاحش؛ باید کمیته اخلاقی مجله دایر گردد و در کمیته فیصله صورت گیرد. 

1. هرگاه سرقت ادبی از خود خفیف باشد (مثلاً استفاده یک پاراگراف از آثار قبلی خویش بدون استناد به آن)، ‌ جهت رفع مشکل باید از نویسنده خواسته شود تا پاراگراف موردنظر را اصلاح و بازنویسی نماید.
2. هرگاه سرقت ادبی از آثار خود نویسنده جدی باشد (مثلاً استفاده چندین پاراگراف دارای هم‌پوشانی در دو اثر نویسنده)، ‌ در این صورت مقاله رد می‌گردد و برای مدت حداقل دو دوره نشر، نویسنده متقلب از ارسال مقاله به مجله علمی شفاء محروم می‌گردد.
3.  سرقت آثار (مقالات) دیگران و تلاش برای نشر یا نشر نمودن آن در جای دیگر بنام خود، ‌ یکی از فاحش‌ترین و جدی‌ترین انواع سوءرفتارهای اخلاقی است. در این صورت مجازات‌های ذیل قابل‌پیش‌بینی خواهد بود: ‌ ارسال یادداشت رسمی به نهاد متبوع نویسنده، ‌ مهمور کردن اثر مزبور با مهر سرخ "سلب اعتبار" (Retracted) و همگانی کردن آن، ‌ سلب عضویت نویسنده از مجله علمی شفاء.
4. در قضایای سرقت ادبی (اعم سرقت علمی از آثار دیگران و سرقت از آثار قبلی خویش)، هرگاه سردبیر، ‌ مدیرمسؤول و کمیته اخلاقی مجله به نتیجه نرسد؛ باید مطابق پیشنهادها و توصیه‌های کمیته بین‌المللی اخلاق نشر فیصله صورت گیرد.

یادداشت: از آنجای که سوءرفتارهای اخلاقی از نظر ماهیت و شدت بی‌شمار و متغیر می‌باشد و پیش‌بینی مجازات برای همة انواع سوءرفتارهای اخلاقی در این منشور مقدور نیست، ‌ تجزیه‌وتحلیل سوءرفتارها و تعیین مجازات برای آن، ‌ به عهده سردبیر و مدیرمسؤول مجله است تا مطابق شرایط و ماهیت سوءرفتار فیصله نمایند.